Πινακοθήκη
Η Πινακοθήκη Κορίνθου είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα που στεγάζει αξιόλογα έργα τέχνης, αναδεικνύοντας την καλλιτεχνική και ιστορική κληρονομιά της Κορίνθου και της ευρύτερης περιοχής. Η ιστορία της Πινακοθήκης συνδέεται άμεσα με την πλούσια παράδοση της πόλης, η οποία αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους πολιτιστικούς τόπους της Ελλάδας.
Ιστορία και Ίδρυση της Πινακοθήκης
Βάσει της επιθυμίας του Σωτηρίου Πυλαρινού, όπως αυτή εκφράστηκε στη διαθήκη του, η οικία του δωρίστηκε στον Δήμο Κορινθίων με σκοπό να μετατραπεί σε Πινακοθήκη. Τη Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 1998, η Δημοτική Αρχή της Κορίνθου εγκαινίασε τη Δημοτική Πινακοθήκη, όπου φιλοξενούνται έργα από το ατελιέ του ίδιου του ζωγράφου, καθώς και μια εντυπωσιακή συλλογή σημαντικών έργων διακεκριμένων δημιουργών.
Η Πινακοθήκη Κορίνθου ιδρύθηκε με σκοπό την προστασία, τη διατήρηση και την ανάδειξη έργων τέχνης και πολιτιστικών αντικειμένων που αφορούν την τοπική ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. Ξεκίνησε μετά την δωρεά και από την προσωπική επιθυμία του Σωτηρίου Πυλαρινού, όπως εκφράστηκε στη διαθήκη του και του δήμου, με στόχο να αποτελέσει κέντρο πολιτισμού και εκπαίδευσης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Κορίνθου.
Έκθεση Γλυπτικής
Συλλογές και Εκθέσεις
Η Πινακοθήκη φιλοξενεί μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις, με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής και άλλες μορφές τέχνης. Πολλές από τις συλλογές περιλαμβάνουν έργα σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών, καθώς και έργα που απεικονίζουν την ιστορική και αρχαιολογική κληρονομιά της περιοχής.
Τα έργα αναδεικνύουν σημαντικές στιγμές της Κορινθιακής ιστορίας, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Εκπαιδευτικά Προγράμματα και Δραστηριότητες
Η Πινακοθήκη προσφέρει επίσης εκπαιδευτικά προγράμματα και δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες, με στόχο την καλλιέργεια της αγάπης για την τέχνη και τη γνωριμία με την ιστορία της Κορίνθου. Διοργανώνει σεμινάρια, ξεναγήσεις και εκδηλώσεις που προσελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με σχολεία και άλλους πολιτιστικούς φορείς.
Ο Ρόλος της Πινακοθήκης στην Τοπική Κοινωνία
Η Πινακοθήκη Κορίνθου συμβάλλει σημαντικά στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής και ενισχύει τον τουρισμό, προσελκύοντας επισκέπτες που επιθυμούν να γνωρίσουν την καλλιτεχνική κληρονομιά της Κορινθίας. Αποτελεί επίσης ένα σημείο αναφοράς για την τοπική κοινωνία, προωθώντας τον διάλογο για την τέχνη και την πολιτιστική ταυτότητα.
Με την πλούσια συλλογή της και την ενεργή της συμμετοχή στα πολιτιστικά δρώμενα, η Πινακοθήκη Κορίνθου συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική ζωή της πόλης και να αποτελεί πόλο έλξης για καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
Δωρητές του Πολιτισμού του Δήμου Κορινθίων
Ο πολιτισμός αποτελεί την ψυχή ενός έθνους, τον αθόρυβο αφηγητή της ιστορίας του και το ζωντανό κύτταρο της ταυτότητάς του. Οι δωρητές πολιτισμού αναδεικνύονται σε θεματοφύλακες αυτής της πλούσιας κληρονομιάς, προσφέροντας απλόχερα τα μέσα και την υποστήριξή τους για τη διατήρηση, την ανάδειξη και τη διάδοση της πολιτιστικής μας παρακαταθήκης.
Με το έργο και την αφοσίωσή τους, επενδύουν στο μέλλον, χτίζοντας γέφυρες μεταξύ του χθες και του σήμερα, εμπνέοντας τις επόμενες γενιές να αγκαλιάσουν τη δημιουργικότητα και τη γνώση. Κάθε προσφορά τους, μικρή ή μεγάλη, είναι ένα πολύτιμο λιθαράκι στον μεγάλο ναό του πολιτισμού μας.
Αυτό το αφιέρωμα είναι μια ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης προς όλους εκείνους που πίστεψαν στη δύναμη του πολιτισμού και επέλεξαν να τον στηρίξουν με την καρδιά τους. Σας καλούμε να τιμήσουμε μαζί τον Σωτήρη Πυλαρινό, τη Nichola Egon, τον Αντρέα Γκολφινόπουλο, τον Θεόδωρο Μάρκελλο και τον Νικόλαο Θεοδώρου. Αυτοί οι γενναιόδωροι ευεργέτες με το όραμα και την προσφορά τους συμβάλλουν καθοριστικά στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ενώ παράλληλα αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλους μας.
Σωτήρης Πυλαρινός
Ο Σωτήρης Πυλαρινός γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1914 & πέθανε στις Βρυξέλλες το 1989. Το 1944 αποφοιτεί από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με πτυχίο στη Ζωγραφική και τις Θεωρητικές Επιστήμες της Τέχνης.
Στα δύσκολα μετακατοχικά χρόνια μεταβαίνει στην Ολλανδία, όπου σπουδάζει από το 1947 έως το 1949 στη Βασιλική Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών του Άμστερνταμ, στο τμήμα Ζωγραφικής. Στη συνέχεια, εγγράφεται στη Βασιλική Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών της Αμβέρσας, όπου σπουδάζει Ζωγραφική και την τέχνη της Υαλογραφίας (Βιτρώ). Ο δύσκολος δρόμος της καλλιτεχνικής τελείωσης ολοκληρώνεται το 1957 με τις σπουδές του στο Ανώτατο Εθνικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, όπου διδάσκεται την τεχνική της Συντηρήσεως Έργων Τέχνης ( με εξειδίκευση στα έργα ζωγραφικής )
Ο Σωτήρης Πυλαρινός στην εικαστική του διαδρομή πραγματοποίησε 165 εκθέσεις, ατομικές και ομαδικές σε πολλές χώρες του κόσμου, όπως Ακτή Ελεφαντοστού, ΗΠΑ, Βέλγιο, Γαλλία, Ιαπωνία, Ισπανία.
Έχει τιμηθεί με 131 πρώτα διεθνή βραβεία, χρυσά και αργυρά μετάλλια και έχει λάβει ηθικές διακρίσεις από το 1967 έως το 1986.
Έργα του Πυλαρινού βρίσκονται στην Ελληνική Βουλή, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, στο Μουσείο Ηθοποιών, στη Δημοτική Πινακοθήκη Βρυξελλών και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές.
Μετά από προσωπική επιθυμία του Σωτηρίου Πυλαρινού, όπως εκφράστηκε στη διαθήκη του, η Δημοτική Αρχή της Κορίνθου στις 21-9-1998 εγκαινίασε τη Δημοτική Πινακοθήκη, όπου θα στεγάζονται τόσο έργα από το ατελιέ του ζωγράφου, όσο και μια σειρά σημαντικών έργων διάσημων δημιουργών από την προσωπική συλλογή του. Ανάμεσα στα έργα του ξεχωρίζουν τα πολυβραβευμένα : «Η προσευχή των πεινασμένων», «Ο πλούσιος και ο φτωχός», «Ο άγνωστος στρατιώτης»
Nicholas Egon
Ο NICHOLAS EGON γεννήθηκε στο Brno της Τσεχοσλοβακίας στις 15 Νοεμβρίου 1921 και απεβίωσε στις 25 Απριλίου 2017. Πρόκειται για μία πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση καλλιτέχνη, τόσο για το έργο του, όσο και για το βίο του. Μοναχοπαίδι Ούγγρων και Τσέχων αριστοκρατών, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στον οικογενειακό τους Πύργο. Ήταν άνθρωπος μορφωμένος, κοσμοπολίτης, πολύγλωσσος, φιλέλληνας και πολυταξιδεμένος. «Ουδέποτε πήγα σχολείο. Ιδιωτικοί δάσκαλοι μου δίδαξαν την ιστορία, τη γλώσσα και την λογοτεχνία των χωρών που γνώριζαν….». Σε ηλικία 15 ετών, το έσκασε από τον οικογενειακό πύργο, αναζητώντας περιπέτειες. Αρχικά εργάστηκε στη νότιο Γαλλία και το 1938 περίπου μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έγινε κορυφαίος ζωγράφος πορτρέτων. Παράλληλα, σπούδασε στο Λονδίνο Φυσική, Χημεία, Βιολογία και Ψυχολογία. Μετά τον πόλεμο δίδαξε στο Λονδίνο ζωγραφική και θεωρία της τέχνης στη National Gallery και στο City School of Art.
Κοντά στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως πολεμικός σχεδιαστής με τον βρετανικό (ή κατ’ άλλους τσέχικο) στρατό στην Αραβία (Βασόρα).
Η πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα, το 1949, έμελλε να επηρεάσει καθοριστικά την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Στόχος της επίσκεψής του στην Ελλάδα ήταν η συγκέντρωση ελληνικών θεμάτων, προκειμένου να παρουσιαστούν στην έκθεση «Υπέρ των Ελλήνων Προσφύγων» που διοργανώθηκε την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο. Τα πορτραίτα των Ελλήνων που σχεδίασε κατά την πολύμηνη παραμονή του στη χώρα μας, απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές και αποτέλεσαν την αφετηρία μιας εξαιρετικά, πετυχημένης καριέρας ως προσωπογράφου. Στο διάστημα αυτό έκανε τα πορτρέτα του βασιλιά Παύλου Αˈ και της βασίλισσας Φρειδερίκης και άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας. Παράλληλα, ήρθε σε επαφή με τα πρόσφατα γεγονότα της Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου (παρακολούθησε τις μάχες στο Βίτσι και το Γράμμο) και ανέλαβε τη δημιουργία ενός τρίπτυχου σε παραγγελία του βασιλιά Παύλου από το οποίο ολοκλήρωσε μόνο το κεντρικό τμήμα, «Η Πείνα στην Αθήνα». Επίσης, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη χώρα απεικόνισε γυναίκες, πρόσφυγες, αντάρτες και ορφανά παιδιά.
Παράλληλα, με την πετυχημένη διεθνή πορεία του ως προσωπογράφος ασχολήθηκε με την τοπιογραφία, δεδομένου ότι τον ορίζοντα των θεματικών του επιλογών διαμόρφωναν διαρκώς η ευρυμάθεια του και οι ποικίλες ταξιδιωτικές και πολιτισμικές του εμπειρίες. Καλλιτέχνης με σπάνια καλλιέργεια και μέλος ενός ευρύτατου πολιτιστικού περίγυρου, ο Egon διατήρησε ανέκαθεν ένα πνευματικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα.
Ο γάμος του το 1980 με την αείμνηστη Ματρώνα (Matti) Ξυλά, κόρη του Χιώτη εφοπλιστή Μιχαήλ Μάρκου Ξυλά, οι αλλεπάλληλες επισκέψεις στη χώρα μας και η εγκατάστασή τους στο Κατακάλι Κορινθίας, του έδωσαν την ευκαιρία να επικεντρωθεί στην εξερεύνηση του ελληνικού τοπίου και στην απεικόνιση τοπίων και αρχαιολογικών χώρων. Τα ελληνικά τοπία του παρουσιάζουν ένα μεγάλο εύρος σε σχέση με τις επιλεγμένες τοποθεσίες και με τις στιγμές της ημέρας, τις εποχές και τις συνθήκες φωτισμού. Ο ίδιος είχε, επιπλέον, μια αξιοσημείωτη γνώση του τόπου μέσω των συζητήσεων του με διακεκριμένους ιστορικούς, διανοουμένους και αρχαιολόγους.
Στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου, μετά από πρόταση της οικογένειας του εκλιπόντος, δωρίστηκαν το 2023 για τον εμπλουτισμό της συλλογής της Πινακοθήκης 22 έργα του ζωγράφου, που απεικονίζουν τοπία της Κορινθίας. Σε αρκετούς πίνακες (υδατογραφίες και παστέλ) απεικονίζονται τοπία από το Κατακάλι, την Αρχαία Κόρινθο και τον Ακροκόρινθο.
Όπως αναφέρει η οικογένεια θα ήθελαν «η δωρεά αυτή να αποτελέσει μέρος της εικαστικής κληρονομιάς της Πινακοθήκης»
Αντρέας Γκολφινόπουλος
Ο Αντρέας Γκολφινόπουλος γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 στη Λυκοποριά Κορινθίας. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1965 – 1970) με δασκάλους του στη ζωγραφική τους Νίκο Νικολάου και Γιάννη Μόραλη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Middlessex του Λονδίνου 1970 – 1973 στη μικρογλυπτική και κεραμική.
Έχει παρουσιάσει τα έργα του σε 23 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και την Αμερική. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, από όπου κέρδισε διακρίσεις. Από το 1975 -1977 δίδαξε σχέδιο και χρώμα στον Α.Τ.Ο. (Σχολή Δοξιάδη) και από το 1977 δίδασκε χρώμα στο ΤΕΙ Αθήνας. Υπήρξε τακτικός καθηγητής του τμήματος Διακοσμητικής της Σχολής Γραφικών Τεχνών και Kαλλιτεχνικών Σπουδών. Το 1994 δούλεψε το Άσπρο Κυπαρίσσι με μπετόν και λευκό μάρμαρο ύψους 9,80 μ. στα Σαρανταπηχιώτικα Κορινθίας. Το 1998 δούλεψε το «Μνημείο Αιώνιας Θυσίας και Αγάπης για τον Άνθρωπο» με λιθάρι, πωρόλιθο, μάρμαρο και γρανίτη, ύψος 6,90 μ. μήκος 46,00 μ. στα Ροζενά Κορινθίας.
Ο δημιουργικός του χρόνος μοιράζεται στην Αθήνα και τη Λυκοποριά. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Θεσσαλονίκης, στο Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών, στην Τράπεζα Νόβα Σκωτία, στη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου, στην Ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο και στην συλλογές των Χ. Αντωνίου, Θ. Βενετσιάνου, Ι. Βορρέ, Μ. Γκιόκα και Γ. Κωστόπουλου.
Θεόδωρος Μάρκελλος
Ο Θεόδωρος Μάρκελλος (Αθήνα, 1925 – 2015), σπούδασε στην ΑΣΚΤ κοντά στους Ανδρέα Β. Γεωργιάδη και Γιάννη Κεφαλληνό. Αποφοίτησε το 1953 έχοντας κερδίσει πέντε τιμητικές διακρίσεις. Με υποτροφία του Ισπανικού κράτους συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική, φοιτώντας στη Σχολή Καλών Τεχνών (Escuela de Bellas Artes de San Fernando) της Μαδρίτης κατά το διάστημα 1954-1956) και αργότερα με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Παρισίων (École des Beaux-Arts) κατά το διάστημα 1960-1962.
Από το 1963 έζησε και δημιούργησε στην Ελλάδα, με έδρα του την Αθήνα. Το έργο του καλλιτέχνη έχει διακριθεί και έχει παρουσιαστεί σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του ταξίδεψαν παγκοσμίως σε περισσότερες από 30 ατομικές εκθέσεις στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, ενώ έλαβε μέρος σε εννέα πανελλήνιες και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Βραβεύτηκε στη Ρωσία και την Ιταλία, ενώ έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, στην Πινακοθήκη Αβέρωφ, στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, στη Δημοτική Πινακοθήκη Τρικάλων που φέρει το όνομά του, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Κυβερνείο Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Βορρέ, σε πρεσβείες, στην Ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον δωρεά του υπουργείου Πολιτισμού, στην Εθνική Τράπεζακαι σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Επί δημαρχίας Π. Δαλακλείδη, στο Επιμελητήριο Κορίνθου με την παρουσία πλήθους κόσμου, έγινε εκτενής παρουσίαση του έργου του και τιμήθηκε με τον χρυσό Πήγασο. Ο Μάρκελλος με τη σειρά του παρουσίασε τους Κορίνθιους μαθητές του, Βασίλη Κοζανίδη και Γεωργία Αθανασίου.
Επί δημαρχίας Αλέξανδρου Πνευματικού ο Θεόδωρος Μάρκελλος δώρισε για τον εμπλουτισμό της συλλογής της Δημοτικής Πινακοθήκης Κορίνθου 25 έργα του.
Νικόλαος Θεοδώρου
Ο Νικόλαος Θεοδώρου γεννήθηκε στην Κόρινθο στις 3 Οκτωβρίου 1906. Γονείς του ήταν ο νομικός και κτηματίας Θεόδωρος Μ. Θεοδώρου και η Πηνελόπη, κόρη του Νικήτα Αντωνοπούλου από την Κόρινθο.
Προπάππους του Νικολάου Θεόδωρου, υπήρξε ο αγωνιστής Χατζηγιάννης Μερτζέλλος ή Σοφικίτης, οπλαρχηγός κατά την επανάσταση του 1821, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του αντιστράτηγου. Αρχείο του αγωνιστή από 41 πρωτότυπα έγγραφα δωρίστηκε από το δισέγγονο του Νικόλαο στο Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο.
Ο Νικόλαος Θεόδωρος σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών νομικά και εργάστηκε στο Υπουργείο Εργασίας αρχικά ως τμηματάρχης Α’ τάξεως για αρκετά χρόνια και από το 1958 ως διευθυντής του ίδιου υπουργείου. Τον Αύγουστο του 1947 νυμφεύθηκε την Ιωάννα το γένος Αλέξανδρου Λος, Αμερικανικοπολωνικής καταγωγής, από την οποία πήρε διαζύγιο το 1951. Δεν απέκτησε από το γάμο τους παιδιά.
Ως ανώτερο στέλεχος του Υπουργείου Εργασίας διετέλεσε Πρόεδρος και Μέλος πολλών επιτροπών. Παρακολούθησε σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Κοπεγχάγη 1954, Ισραήλ 1959). Συμμετείχε ως εμπειρογνώμονας στην Σύνοδο της Κοινωνικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης (Μάιος 1955).
Εκπροσώπησε την Κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο του 1957 στο Συνέδριο του Εθνικού Συμβουλίου Βιομηχανικής Ασφαλείας. Φοίτησε στη σχολή Εθνικής Αμύνης (1962 -63). Ταξίδεψε πολλές φορές στη Γαλλία, Ελβετία, Ιταλία, Δυτική Γερμανία για αποστολές του Υπουργείου Εργασίας.
Το 1983 ο αείμνηστος Αδάμ Αθουσάκης, αναζητώντας στοιχεία για μελέτη του σχετική με τον οπλαρχηγό Χατζηγιάννη Μερτζέλλο γνωρίστηκε μαζί του. Συνδέθηκαν με αμοιβαία εκτίμηση και φιλία. Ο Ν. Θεοδώρου του εκμυστηρεύθηκε την πρόθεσή του να δωρίσει περιουσιακά του στοιχεία στη γενέθλια πόλη και αυτός τον βοήθησε με τις προτάσεις του να υλοποιήσει την πρόθεση του.
Η επιθυμία του δωρητή καταχωρήθηκε με Δημόσια Διαθήκη του τον Απρίλιο του 1984. Σύμφωνα με αυτή στο Δήμο Κορινθίων περιήλθε η συλλογή του από 70 ζωγραφικούς πίνακες και βυζαντινές εικόνες και αριθμός βιβλίων από τη βιβλιοθήκη του, με σκοπό να εκτεθούν οι πίνακες στο οίκημα που στεγαζόταν τότε η Δημοτική Βιβλιοθήκη (προηγούμενη δωρεά της οικογένειας Θεοδώρου στο Δήμο), μετέπειτα χώρος της Δημοτικής Πινακοθήκης.
Επίσης διέθεσε το αντίτιμο από την πώληση διαμερίσματος του στη Λεωφόρο Αμαλίας, καταθέσεις του και ομόλογα ως κεφάλαιο για το Ίδρυμα Βραβείων και Υποτροφιών Νικολάου Θεοδώρου. Σκοπός του Ιδρύματος είναι η βράβευση άριστων μαθητών των Γυμνασίων και Λυκείων της πόλης, καθώς και η ενίσχυση άπορων φοιτητών.
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος με πρόεδρο τον εκάστοτε Δήμαρχο της πόλης, σύμφωνα με την επιθυμία του δωρητή, συμμετείχε όσο ζούσε, ως γραμματέας ο Αδάμ Αθουσάκης.
Ο Νικόλαος Θεόδωρου απεβίωσε στην Αθήνα 19 Μαρτίου 1986.
Σεραφείμ Μπάκουλης
Μια ιδιαίτερα σημαντική δωρεά εμπλουτίζει τις συλλογές της Δημοτικής Πινακοθήκης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κορίνθου, ενισχύοντας ουσιαστικά το πολιτιστικό απόθεμα της πόλης. Ο καταξιωμένος εικαστικός και γελοιογράφος Σεραφείμ Μπάκουλης προσέφερε έργα του στους δύο πολιτιστικούς θεσμούς του Δήμου Κορινθίων, σε μια πράξη βαθιάς συμβολικής και ουσιαστικής αξίας.
Η δωρεά, η οποία εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 30/501/2025 Απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμου Κορινθίων, πραγματοποιείται στη μνήμη των γονιών του καλλιτέχνη, Ιωάννη Μπάκουλη και Τατιάνας Θρόνου – Μπάκουλη. Ο Ιωάννης Μπάκουλης υπήρξε συντηρητής αρχαιοτήτων με θέση αρχιτεχνίτη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών και συνεργάτης του Μουσείου του Λούβρου. Η δωρεά αποτελεί ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους ανθρώπους που στήριξαν καθοριστικά τη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία του δημιουργού.
Προς τη Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου, ο Σεραφείμ Μπάκουλης προσέφερε δύο αυθεντικούς πίνακες, ελαιογραφίες σε χαρτί, διαστάσεων 87,5 x 60 εκ. και 64 x 61 εκ., ενισχύοντας με έργα υψηλής καλλιτεχνικής αξίας τη μόνιμη συλλογή της. Παράλληλα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κορίνθου δωρίστηκαν δύο λευκώματα γελοιογραφιών, το καθένα με περισσότερα από εκατό σκίτσα. Το ένα λεύκωμα είναι αφιερωμένο στο τένις, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει κοινωνικές γελοιογραφίες, προσωπικές δημιουργίες του καλλιτέχνη. Είκοσι από τα σκίτσα αυτά έχουν βραβευτεί σε διεθνείς διαγωνισμούς, στοιχείο που αποτυπώνει τη διεθνή αναγνώριση του έργου του. Τα λευκώματα έχουν ήδη ταξινομηθεί και καταλογραφηθεί και είναι διαθέσιμα προς δανεισμό στο αναγνωστικό κοινό.
Ο Σεραφείμ Μπάκουλης, γεννημένος το 1932 στην Πλάκα, σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Βακαλό υπό τον Π. Τέτση και Εφαρμοσμένες Τέχνες, τιμώμενος με έπαινο από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Μαθήτευσε επίσης στο εργαστήριο του Πάνου Σαραφιανού και εργάστηκε για έξι έτη στο Τμήμα Αντιγράφων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών. Είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και το έργο του έχει παρουσιαστεί σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι γελοιογραφίες του έχουν αποσπάσει σημαντικές διεθνείς διακρίσεις, με βραβεία σε χώρες όπως η Γουατεμάλα, η Κροατία, το Βέλγιο, η Κορέα και η Κύπρος, μεταξύ πολλών άλλων.
Με έμφαση στην κοινωνική σάτιρα, τον ανθρώπινο προβληματισμό και το διακριτικό χιούμορ, το έργο του Σεραφείμ Μπάκουλη αποτελεί πολύτιμη προσθήκη στις συλλογές της Δημοτικής Πινακοθήκης Κορίνθου. Η δωρεά του αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο των ίδιων των δημιουργών στη διατήρηση και προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και αποτελεί παράδειγμα προσφοράς και πολιτιστικής ευθύνης.
